Szacuje się, że w pracowni w Delfcie w ciągu 35 lat działalności zostało wyrzeźbionych od 100 do 150 egzemplarzy.
Wygląd Orzech modlitewny eksponowany w Muzeum Brytyjskim pochodzi z pracowni Adama Dircksza. Został zakupiony w 1898 roku. Jest zrobiony z drewna bukszpanu i waży 23 gramy. Ma wymiary . Jest datowany na lata 1510–1525.
Po otwarciu widać dwie wyrzeźbione drewniane półkule umieszczone w misternie wyrzeźbionej drewnianej obudowie. Głębokość wnętrza orzecha modlitewnego eksponowanego w muzeum w Ontario wynosi przykładowo , przy średnicy wewnętrznej półkuli .
Orzechy modlitewne były noszone przy sobie, doczepione do różańca lub do paska, zaś podczas podróży były przechowywane w ozdobnym srebrnym lub miedzianym futerale i ewentualnie dodatkowo umieszczane w drewnianej skrzyneczce albo aksamitnym woreczku.
Podobne z wyglądu do orzechów modlitewnych, ale zupełnie odmienne w przeznaczeniu, są balsamki, aczkolwiek zasugerowana została możliwość umieszczania czasami substancji aromatycznych w orzechach modlitewnych, których nośnikiem mógł być włóknisty materiał włożony między zewnętrzną i wewnętrzną ścianę. Aromaty uwalniane przez otwory w zewnętrznej powłoce potęgowałyby doznania duchowe modlącej się osoby.