Rzeźbiono je na dwa sposoby: prosty i bardzo skomplikowany. Proste orzechy modlitewne składały się z dwóch masywnych połówek wyrzeźbionych w płaskim reliefie i połączonych ze sobą za pomocą zawiasów.
W drugim przypadku wnętrze orzecha modlitewnego było rzeźbione w płaskorzeźbie z pojedynczego drewnianego dysku albo składało się z kilku dysków ułożonych jeden na drugim, w celu uzyskania efektu głębi. Dyski były mocowane za pomocą małych drewnianych kołków. Wyrzeźbione detale były mniejsze od 1 milimetra.
Sposób wytworzenia jednego z orzechów modlitewnych został w bezpieczny sposób poznany dzięki badaniom komputerowej synchrotronowej tomografii rentgenowskiej. Wewnętrzna płaskorzeźba była umieszczona w zewnętrznej misternie wyrzeźbionej w gotyckie ornamenty półkolistej obudowie. Obie te części były połączone ze sobą kołkami umieszczonymi po obu stronach i z tyłu. Zarówno wewnętrzna płaskorzeźba, jak i zewnętrzna powłoka były wykonane z osobnych pojedynczych kawałków drewna. Jedynie krzyże, łuk nad sceną ukrzyżowania i piki zostały wycięte z osobnego kawałka drewna, po czym umieszczone w wyborowanych mniej niż milimetrowych otworach.