Hipoteza Elliotta-Halberstama jest problemem otwartym teorii liczb. Hipoteza, nazwana po Peterze D.T.A. Elliocie i Heinim Halberstamie, dotyczy szacowania ilości liczb pierwszych występujących w ciągach arytmetycznych. Treść hipotezy została sformułowana po raz pierwszy w 1968 r.
Hipoteza należy do dziedziny teorii sit. Jej prawdziwość miałaby ogromny wpływ na postępy w ustalaniu najmniejszej różnicy występującej między liczbami pierwszymi nieskończenie wiele razy.
Treść hipotezy Niech oznacza funkcję liczącą liczby pierwsze, a oznacza funkcję liczącą liczby pierwsze w ciągu arytmetycznym Oznaczmy
gdzie oznacza największy wspólny dzielnik liczby i a to tocjent Eulera. Wówczas dla każdej stałej i stałej zachodzi zależność
dla i wszystkich (przy czym stała uwzględniona w notacji dużego O zależy jedynie od i ).
Modyfikacje i znane wyniki Treść hipotezy, dla ustalonej stałej zwykle bywa skracana do .
została udowodniona dla wszystkich przez Enrico Bombieriego i Iwana Winogradowa (wynik ten znany jest powszechnie jako twierdzenie Bombieriego-Winogradowa).