Dieta gatunku jest słabo poznana, obejmuje ona ryby oraz owady; być może dieta zmienia się w zależności od tego, co jest w danym czasie dostępne. Bącznik posiada kilka metod łapania swych ofiar. Jedną z najczęstszych metod łowienia ofiary jest przesiadywanie na gałęziach znajdujących się nad wodą, szyja pozostaje złożona; gdy ujrzy rybę, zaczyna machać ogonem, cofa się, a następnie rzuca się. Brodzi również w wodzie; wolno chodzi w wodzie i chwyta, a nie dźga. Przyjmuje również pozycję bąka, aby łapać latające owady. Poluje za dnia, głównie w czasie wschodu i zachodu słońca, kiedy to również śpiewa. Kiedy nie poluje, stoi na gałęzi (5–10 m nad ziemią) i czyści się bądź potrząsa ogonem.

Jeszcze w 1992 nie było nic wiadomo o biologii rozrodu tego ptaka. W zachodniej części zasięgu występowania bącznik odbywa lęgi od kwietnia do lipca. Gniazduje samotniczo, czasem w towarzystwie tygryski rdzawoszyjej (Tigrisoma lineatum). Nie wiadomo nic o tokach tego gatunku. Gniazdo to krągła platforma, 17 x 22 cm (1,3–3 m nad wodą);