Kompozycje te odnoszą się do symboliki mitologicznej lub religijnej, co wprowadza nas w szerszy krąg znaczeniowy. Jest to wyraźniej odczuwalne w filmie Narodziny rozpadu, w którym artystka wykorzystała wspomniane fotografie. Tu wprawione w ruch symbole i znaki rozsypują się, rozmywają, sugerując iż rozpad jest integralną częścią istnieniaKrzysztof Jurecki, Koniec człowieka? Werdykt II Piotrkowskiego Biennale Sztuki komentuje Krzysztof Jurecki – przewodniczący jury..
Charakterystyczne dla eksperymentów fotograficznych Samborskiej połączenia ciała z przedmiotami użytkowymi, w czym można się doszukiwać groteskowej formy transhumanizmu, odnajdujemy również w cyklu fotografii Mitologie domoweXX Międzynarodowy Konkurs Cyfrowej Fotokreacji CYBERFOTO, Regionalny Ośrodek Kultury, Galeria Fotografii ART- FOTO, Częstochowa, 2017. (2017). Tu nagie ciało kobiece łączone jest z rurą od odkurzacza i jego czyszczącymi końcówkami. Bohaterki zdjęć nawiązują do postaci mitologicznych, które w ikonografii przedstawiane są w towarzystwie węży: Hekate, Erynia, Meduza. Węże – symbol siły – w ujęciu Samborskiej zastąpił prozaiczny przedmiot służący sprzątaniu.
Ciało w towarzystwie przedmiotów pojawia się również w serii zdjęć Dermografia (2023).