Z racji tego, że strona amerykańska zaprzestała używania balonów zwiadowczych, podjęto decyzję o przebudowie maszyny na wysokościowy samolot zwiadowczy. 19 lipca 1983 roku kierownictwo ZSRR zleciło OKG Miasiszczewa zbudowanie, w oparciu o M-17, samolotu rozpoznawczego M-17R (kryptonim temat 55, ros. «тема 55») zdolnego do wykonywania lotów na dużej wysokości. Pracami zespołu konstrukcyjnego kierował inż. Leonid A. Sokołow. Z dotychczasowej konstrukcji usunięto uzbrojenie, montując w jego miejsce radar. Sprawiający problemy silnik turboodrzutowy RD36-51W został wymieniony na dwa D-30W12 (od 1987 roku PS-30W12). Wprowadzone w konstrukcji zmiany pozwoliły na zwiększenie masy paliwa z 21,3% masy startowej do 33,5%. Przeprojektowano również kadłub tak, aby wygospodarować miejsce na sprzęt rozpoznawczy. Dla ułatwienia sterowania lotem na pokładzie zainstalowano komputer oraz dodano układy chłodzące aparaturę elektroniczną. Wprowadzone zmiany spowodowały wzrost obciążenia płata o 150%, mimo tego nie trzeba było zmieniać podwozia pochodzącego z M-17. W 1986 roku kierownictwo nad zespołem konstrukcyjnym pracującym nad M-55 objął inż. Walery K. Nowikow.