Sorgner skrytykował Habermasa, zarzucając mu, że jest po prostu „uzdolniony retorycznie” i że Habermas „doskonale zdawał sobie sprawę, że skutecznym sposobem wywołania u czytelnika negatywnych reakcji na ludzkie procedury biotechnologiczne byłoby utożsamienie tych środków z procedurami stosowanymi w nazistowskich Niemczech”.
Sorgner krytykuje również to, co Habermas twierdzi o różnicy między edukacją a inżynierią genetyczną. Według Habermasa manipulacja genetyczna bardzo różniłaby się od edukacji w tym zakresie ze względu na nieodwracalność. Modyfikacji genetycznych Sorgner kwestionuje zarówno to, że dzieci nie zawsze mogą mieć obiektywny wgląd we własną edukację, jak i to, że modyfikacje genetyczne są nieodwracalne, czego dowodzą przede wszystkim osiągnięcia w dziedzinie epigenetyki.
Sorgner przedstawił również niektóre aspekty swojego własnego stanowiska filozoficznego, na które silny wpływ wywarł jego nauczyciel Gianni Vattimo. Akceptuje „słabą myśl” Vattimo (po włosku: „pensiero debole”), ale krytykuje rozumienie przez Vattimo historii „osłabienia bytu”.