W 1968 roku, po występie z Markiem Grechutą i grupą Anawa na 6. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, przyjął propozycję akompaniowania Ewie Demarczyk podczas jej koncertów, zajmując miejsce Zbigniewa Palety. Przez kolejne pięć lat występował u boku artystki podczas jej koncertów w Europie (m.in. w Niemczech, Austrii, Francji, Szwajcarii i Belgii), Australii i Brazylii oraz na Kubie, a także nagrał chórki w jej „Balladzie o cudownych narodzinach Bolesława Krzywoustego”. Po obronie dyplomu w szkole muzycznej zaczął etatową pracę w Orkiestrze Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji, z którą współpracował przez siedem lat.
Lata 70. W 1971 roku wyjechał do Świnoujścia, gdzie dorabiał, grając koncerty z Anawą w restauracji „Parkowa”, podczas których również śpiewał. W czasie jednego z występów, śpiewając piosenkę Deana Martina „Everybody Loves Somebody”, zwrócił uwagę Andrzeja Wasylewskiego, reżysera i operatora filmowego, który zaproponował mu udział w telewizyjnym koncercie Wieczór bez gwiazdy, do którego wcześniej nagrywał muzykę. Po emisji programu otrzymał od Andrzeja Stankiewicza, ówczesnego szefa redakcji muzyki rozrywkowej w Programie I Polskiego Radia, propozycję nagrania swojego pierwszego, solowego utworu „Znajdziesz mnie znowu”, który następnie trafił na antenę Polskiego Radia. W 1972 roku wystąpił na 10.