Według świadectw współczesnych, w tym śpiewaczki operowej Marii Dułowej, Wrubel był emocjonalnie i twórczo silnie związany z tym motywem. Inne jego przedstawienia uznawał za niewłaściwe, co potwierdza m.in. jego reakcja na inscenizację opery Demon Rubinsteina. Ojciec artysty w korespondencji rodzinnej podkreślał głębokie oddanie syna tej tematyce i przekonanie, że Demon stanie się dziełem przełomowym dla jego kariery artystycznej.
W wersji akwarelowej postać Demona ukazana została w innej pozie i stanie emocjonalnym – bardziej elegijnym, co znajduje analogię w jednym z ilustracyjnych arkuszy do poematu Lermontowa. Późniejsza wersja olejna przekształca ten wyraz – od nastroju lirycznego ku dramatycznemu. Figura zyskała intensywność emocjonalną, emanuje siłą i potencjalną agresją. Wzmocnione zostały również elementy bogoburcze i infernalne.