Jego wola została spełniona, chociaż początkowo zebrani hierarchowie opowiadali się raczej za pozostawieniem Hioba na urzędzie. Aby uniknąć podejrzeń o działanie na polecenie władzy świeckiej, sobór podał jako oficjalną przyczynę usunięcia Hioba z urzędu jego podeszły wiek i zły stan zdrowia; usankcjonował także zmuszenie go do wyjazdu z Moskwy i zamieszkania w monasterze Zaśnięcia Matki Bożej w Staricy. Pragnąc zatrzeć wrażenie, iż wybór nowego patriarchy został dokonany z pogwałceniem wszelkich stosowanych w podobnych przypadkach procedur, Samozwaniec polecił Ignacemu odwiedzenie Hioba w Staricy i uzyskanie od niego błogosławieństwa. Były patriarcha konsekwentnie jednak odmawiał. Ignacy nie został intronizowany według typowego dla Rusi obrządku (zakładającego m.in. powtórzenie chirotonii biskupiej), niemniej jego wybór z formalnego punktu widzenia był ważnyW pierwszych dniach panowania Samozwańca jedynie biskup astrachański Teodozjusz nie uznał go za prawowitego cara. Jako drugi przeciwko Samozwańcowi wystąpił metropolita kazański Hermogen, jednak nastąpiło to dopiero po zwołaniu w Moskwie obrad Dumy Bojarskiej, w lipcu 1605. Por. i .