Liczne teatry przygotowywały na ten czas jedną sztukę, którą później wielokrotnie odgrywano, a widzowie odwiedzali jeden teatr po drugim. Ówczesne teatry, obok kawiarni, były miejscem spotkań towarzyskich. Na początku XVIII wieku na placu św. Marka było przynajmniej dwanaście kawiarni, w tym otwarta 29 grudnia 1720 roku i w dalszym ciągu istniejąca Caffè Florian, która na początku działalności nosiła nazwę La VeneziaTrionfante.

Bardzo popularne było branie udziału w na ogół prostych grach hazardowych w domach gry nazywanych ridotto. W 1638 roku został otwarty pierwszy legalny tego rodzaju lokal. W 1744 roku w Wenecji było ich przynajmniej 118. Klienci byli zobowiązani do noszenia maski albo przynajmniej wąsów lub peruki, aby ukryć swoją tożsamość. Jedynie pracujący w ridotto bankierzy i krupierzy (wywodzący się z podupadłej arystokracji), którzy siedzieli za stołami z kartami i monetami, byli prawnie zobowiązani do niezakrywania twarzy. W 1774 roku władze miasta zadecydowały o zamknięciu największych publicznych domów gry ze względu na szerzące się uzależnienie od hazardu, prowadzące do zubożenia mieszkańców i zmniejszenia wydajności w pracy.