techniki modernistyczne, ekspresjonistyczne, neoklasyczne i .

Współcześnie opera pozostaje żywym gatunkiem teatralno-muzycznym, obecnym zarówno w repertuarze tradycyjnych teatrów operowych, jak i w nowych formach widowisk scenicznych oraz eksperymentalnych projektach muzycznych.

Historia

Geneza opery i narodziny nowego gatunku (koniec XVI wieku – początek XVII wieku) thumb|Fragment prologu z Orfeusza Claudia Monteverdiego Początki opery wiążą się przede wszystkim z renesansową fascynacją i próbą odtworzenia dramatu greckiego jako sztuki muzycznej. W środowisku florenckiej Cameraty ukształtowała się idea podporządkowania muzyki słowu i dramatowi co doprowadziło do powstania monodii akompaniowanej oraz recytatywu. Pierwsze dzieła operowe stworzyli Jacopo Peri i Giulio Caccini. Ich twórczość miała jeszcze charakter eksperymentalny, ale wyznaczyła podstawowe cechy nowego gatunku: ciągłość akcji dramatycznej muzyczną deklamację tekstu oraz połączenie śpiewu z widowiskiem scenicznym. Szczególne znaczenie miał Claudio Monteverdi, którego opery stały się pierwszymi wielkimi dziełami operowymi w historii muzyki. Monteverdi rozszerzył rolę orkiestry, pogłębił dramatyzm sceniczny i nadał muzyce większą siłę emocjonalną.