Po 307 roku, gdy Konstantyn porzucił swą konkubinę i poślubił Faustę, zszedł się z Minerwiną.

O postaci Z danych historycznych wynika, że Sykoriusz Probus był sekretarzem cesarskim, który z ramienia Dioklecjana negocjował warunki pokoju z Persją po zwycięskiej wojnie w 299 roku. Był za panowania tego cesarza prefektem pretorium i mężem Minerwiny, konkubiny Konstantyna Wielkiego.

Powieściowy Sykoriusz należy do grupy bohaterów drugiego planu, kpiących z narracyjnych usiłowań Mitroanii, zmierzających do ukazania skazanego na wielkość rodu Ragonidów. Sykoriusz Probus najbardziej przenikliwy i sceptyczny bohater powieści, nie wątpi jednak w inteligencję babki. Jego podziw dla manipulacji fabularnych Mitroanii opiera się na skuteczności jej narracji, wyrażającej się w świadomości, że przeszłość jest tym, co zostało opowiedziane, a jej weryfikacja może nadejść tylko z przyszłości. Sykoriusz nie domaga się zgodności opowiadania z rzeczywistością, nie domaga się dowodów. Mitroania jest dla niego tym kim przedstawia siebie w swych opowiadaniach.