Profesor prowadził także nowatorskie badania dotyczące występowania i właściwości gleb płowych – „lessives” i dwuczłonowych z poziomami pseudoglejowymi niewyodrębnionymi jeszcze w systematyce gleb Polski. Opracował i wprowadził nową cechę syntetyczną zbiorowisk roślinnych – stopień zachwaszczenia rośliny uprawnej jako wypadkową klas stałości osiąganych przez chwasty i ich współczynnika pokrycia. Był inicjatorem badań mających na celu ocenę stanu środowiska na obszarach objętych oddziaływaniem emisji przemysłowych (m.in. z Elektrowni „Dolna Odra” i Zakładów Chemicznych „Police”). Zakres wieloletnich badań (1977–2000) obejmował m.in. skład chemiczny wód opadowych, cieków, gleb uprawnych i leśnych oraz wykorzystanie metod bioindykacyjnych do oceny skażenia atmosfery związkami siarki i fluoru (mchy, igły sosny, przyrosty drzew, warzywa, gladiole).
Profesor Saturnin Borowiec był promotorem 122 prac magisterskich, 5 prac doktorskich oraz recenzentem 42 rozpraw doktorskich i 26 rozpraw habilitacyjnych. Wydał też 9 opinii o dorobku naukowym w związku z postępowaniem o nadanie tytułu profesora.