wolną rękę w tworzeniu relacji z Brandenburgią.
W międzyczasie, 22 października 1675 roku doszło do podpisania w Moskwie austriacko-rosyjskiego aliansu obronnego, który miał też wystąpić przeciwko ewentualnym reformom i zamachom monarchistycznym w Rzeczypospolitej.
Przygotowania Pierwsze próby polsko-szwedzkiego układu podejmowano wiosną 1676 roku. Przewidywano podpisanie dwóch traktatów – jednego publicznego, drugiego tajnego. Miały być, pod auspicjami Francji, wymierzone przeciwko Prusom, Austrii i Rosji. Andreas Liliehöök dostał wówczas jedynie obietnice ewentualnej odsieczy w przypadku ataku ze strony cara i pozwolenie na wkroczenie szwedzkich wojsk do Prus Książęcych od strony Inflant. W październiku 1676 roku wojska elektorskie rozpoczęły oblężenie Szczecina. 2 stycznia 1677 roku doszło do zawarcia porozumienia duńsko-brandenburskiego, w którym m.in. król Chrystian V zapewniał Fryderyka Wilhelma o udzieleniu mu pomocy w przypadku napaści ze strony Rzeczypospolitej. Dania była przeciwnikiem zarówno Szwecji, jak i sprzymierzonej z nią Francji.