Podpisanie traktatu W 1677 roku król Jan III Sobieski udał się do Gdańska, by dokończyć pertraktacje. Towarzyszył mu de Béthune. Andreas Liliehöök domagał się, by Kłajpeda i Pilawa pozostały pod szwedzką okupacją. W końcu po rocznych negocjacjach i coraz gorszej sytuacji obleganego Szczecina strona szwedzka się ugięła i 21 sierpnia 1677 roku w Gdańsku doszło do podpisania sojuszu obronnego. W imieniu Rzeczypospolitej Obojga Narodów podpis złożył duchowny Stanisław Wojeński, a stronę Szwecji reprezentował Liliehöök.
Został on wymierzony przede wszystkim w Brandenburgię. Przy jego podpisywaniu powoływano się na łamanie przez elektora warunku Karola XI w związku z wykorzystywaniem pruskiej ludności oraz mieszkańców Bytowa i Lęborka, przeprowadzanie wojsk brandenburskich przez terytorium Rzeczypospolitej bez jej zgody i przeciwdziałanie odłączeniu się od niej Prus.
Postanowienia Wedle postanowień Szwedzi mieli wkroczyć do Prus i zmusić tamtejsze stany do unii z Rzecząpospolitą, a w razie odmowy siłą zająć cały obszar, by następnie podarować go państwu polsko-litewskiemu, z wyłączeniem Kłajpedy, która miała być zastawiona do końca wojny.