W 1536 Tahmasp przystąpił do rozbudowy Kompleksu w Ardabilu, obejmującej budowę Dżannat Seraj, i wydaje się że kobierce zostały zaprojektowane specjalnie dla tego budynku. Po śmierci szacha sanktuarium podupadło i w 1600 dach w Dżannat Seraj zaczął przeciekać, przy czym brakowało funduszy na dokonanie kosztownych napraw w wysokim budynku. To wtedy kobierce mogły po raz pierwszy zostać uszkodzone, zaś Donald King spekulował, że właśnie wówczas dokonano ich przycięcia w związku z przeniesieniem z Dżannat Seraj do mniejszych pomieszczeń Dar al-Huffaz i Czini Chana. Brytyjski podróżnik William Richard Holmes, który odwiedził Ardabil w 1843, wspomina, iż podłoga przedsionka sanktuarium była pokryta: "wyblakłymi pozostałościami dwóch niegdyś wspaniałych dywanów. Na krawędzi jednego z nich została utkana data jego powstania, jakieś trzysta lat temu"William Richard Holmes, Sketches on the Shores of the Caspian, Descriptive and Pictorial. London: R. Bentley, 1845, s. 37-38 za: . Holmes niewątpliwie pisał o jednym z kobierców ardabilskich, ponieważ jego towarzysz, brytyjski konsul w Tebrizie Keith Edward Abbott, zapisał iż jest na nim: "utkana... data 946"“Narrative of a Journey from Tabrez along the Shores of the Caspian Sea” (London: Public Record Office, FO 25 1/40), s. 32 za: .