pomocniczych, służących żegludze (znaków sygnalizacyjnych, urządzeń hydrograficznych, stacji ratowniczych, organizacji pilotowej), czy wskutek działań osób wyznaczonych do pilnowania wymienionych urządzeń, względnie zaniedbania działań, czy zachowane zostały przepisy, mające na celu zapobieżenie zderzeniu się statków na morzu oraz przepisy o postępowaniu w razie zderzenia.
Ustrój izb morskich Izby morskie urzędowały kolegialnie i składały się z przewodniczącego oraz czterech ławników. Przewodniczącymi byli sędziowie państwowi, wyznaczani przez Ministra Sprawiedliwości.
Przynajmniej dwóch ławników musiało posiadać patent kapitana i mieć praktykę morską w charakterze kapitanów na statkach wielkiej żeglugi.
Przewodniczący izby morskiej wybierał z listy odrębnie dla każdej sprawy czterech ławników i w razie potrzeby także jednego zastępcę. Przewodniczący odbierał od nich przysięgę, w celu sumiennego wykonywanie obowiązków.
Urząd ławnika Urząd ławnika był urzędem honorowym. Pełnić go mogły tylko obywatele polscy.