7,62 mm.
Pierwotne opancerzenie okrętu stanowił pas burtowy na linii wodnej na śródokręciu grubości 152 mm (6 cali), o długości 140,91 m i wysokości 2,74 m, rozciągający się pomiędzy osiami pierwszej i trzeciej wieży artyleryjskiej. Poza tym obszarem jego grubość zmniejszała się: w kierunku dziobu do 102 mm, rufy do 76 mm. Chroniony obszar zamknięty był poprzecznymi grodziami pancernymi: dziobową o grubości 102 mm i rufową 76 mm. Za pasem burtowym znajdowały się skosy pancerza o grubości 51 mm, zaś burta powyżej niego była pokryta płytami pancernymi grubości 38 mm. Opancerzenie poziome stanowiły dwa pokłady: główny grubości do 76 mm oraz dolny do 64 mm. Bojowe stanowisko dowodzenia miało pancerz grubości do 254 mm. Wieże artyleryjskie miały ściany czołowe 229 mm, tylne 279 mm, boczne 178 do 229 mm, dach 108 mm, zaś ich barbety grubość do 178 mm. Ochronę części podwodnej zapewniały integralne bąble przeciwtorpedowe. Całość płyt pancernych wykonana była ze stali Kruppa: pionowe KC (Krupp Cemented – utwardzanej powierzchniowo) i KNC (Krupp Non-Cemented), poziome ze stali HT.
W chwili wejścia do służby załoga liczyła 1181 oficerów, podoficerów i marynarzy.