W czasie jej trwania, wraz z kolejnymi modyfikacjami, zmieniała się, a w momencie zatonięcia okrętu wynosiła 1309 osób.
Modernizacje thumb|„Repulse” w czasie wokółziemskiego rejsu lat 1923–1924. Widoczne platformy startowe na wieżach artyleryjskich i powiększony pas pancerza burtowego W ciągu swej długiej służby „Repulse”, podobnie jak „Renown”, był wielokrotnie modernizowany, wykorzystywano go również do testowania różnych nowinek technicznych. W związku z tym bliźniacze jednostki zyskały wśród marynarzy żartobliwe nazwy „Repair” i „Refit” („Naprawa” i „Przeróbka”)Leszek A. Wieliczko: Bohaterowie Kuantanu. Część I.. Już w 1916 roku podwyższono przedni komin, aby zmniejszyć zadymianie pomostu bojowego. Opierając się na doświadczeniach bitwy jutlandzkiej, w której Royal Navy straciła w wyniku eksplozji trzy krążowniki liniowe, opracowano projekt wzmocnienia opancerzenia pozostałych jednostek tej klasy. Prace stoczniowe na „Repulse” przeprowadzono na przełomie lat 1916–1917, powiększając grubość pancerza w najbardziej newralgicznych punktach: rejonie komór amunicyjnych i maszyny sterowej. W drugiej połowie 1917 roku na drugiej wieży okrętu zainstalowano, po raz pierwszy na tak dużej jednostce Royal Navy, platformę startową dla samolotu. Pierwszy start myśliwca Sopwith Pup, pilotowanego przez majora Fredericka J.