Od 1500 r. Na początku XVI w. własność nad wsią próbował przejąć z rąk kapituły katedralnej we Wrocławiu książę brzeski Jerzy I, próbujący wykorzystać spór między kapitułą katedralną a wrocławskimi rajcami jako pretekst do zajęcia majątków we wsi. Książę wzywał chłopów ze wsi przed swój sąd pod groźbą zapłaty 10 grzywien kary. Następnie zabronił mieszkańcom wsi korzystania z książęcych dróg, gdy wieś nie ugięła się przed żądaniami księcia, a w sierpniu 1514 r. za pomocą oławskich mieszczan zajął bydło z pastwisk w Osieku, tym samym rozpoczynając spór między księciem Jerzym I a biskupem wrocławskim Janem Turzo, który zagroził księciu ekskomuniką. Po wymianie listów między księciem brzeskim a biskupem wrocławskim zawarta została ugoda, w której książę zrezygnował z atakowania wsi należących do Kościoła katolickiego w zamian za odstąpienie od ekskomuniki i zapłatę księciu 600 florenów przez biskupa.