W 1303 r. po raz pierwszy został wspomniany kościół we wsi. 11 kwietnia 1352 r. książę legnicki zrzekł się praw do Osieka i Niwnika na rzecz Kościoła katolickiego, jednak 7 grudnia 1352 r. bracia Wenzel i Ludwik odebrali Kościołowi obie miejscowości przekształcając je w swoje dobra. W 1363 r. Osiek wraz z Niwnikiem na powrót stały się własnością kościelną. W 1363 r. status sołectwa Osieka zrównano ze statusem sołectwa szlacheckiego, a na sołtysa Osieka nałożono obowiązek służby konnej w wojsku lub płacenia podatku-rekompensaty. W okresie wojen husyckich w pierwszej połowie XV w. wieś wiele razy padała ofiarą rabunków i rekwizycji dokonywanych przez wojska husyckie, który zostali zmuszeni do odwrotu z okolicy przez wojska biskupa wrocławskiego Konrada z Oleśnicy. Wieś ucierpiała również w drugiej połowie XV w. w czasie walk o tron czeski między królem Węgier Maciejem Korwinem, a synem króla Polski Kazimierza IV Władysławem Jagiellończykiem.