Podobnie jak w przypadku serii A, doczepy typu b powstały z dawnych wagonów tramwajów konnych i parowych z powodu braku pieniędzy na fabrycznie nowy tabor. Siedem doczep oznaczonych b 1.43 powstało z wagonów konnych, które wyprodukowano w latach 1876–1895 w zakładach Henry Plas w Brukseli i w miejscowym Rathgeberze. Podtyp b 1.43 odróżnia się od podtypu a 1.43 nadwoziem wydłużonym o niecały metr. Doczepy otrzymały sprzęgi śrubowe, aby możliwe było ich połączenie z wagonami silnikowymi. Wagony podtypu b 1.43 powstały już w latach 1896–1904 i służyły przypuszczalnie jeszcze jako doczepy dla tramwajów typu A. W latach 1900–1901 wskutek przebudowy wagonów parowych (wyprodukowanych w Rathgeberze w latach 1883–1891) powstało 13 doczep oznaczonych jako podtyp b 2.44.
Wagony B na początku swojej eksploatacji kursowały przeważnie bez doczep. Eksploatowane były na linii okrężnej nr 2 (nie istnieje), linii nr 5 (nie istnieje) i linii nr 29 (dziś linia nr 19). W 1929 roku do otwartych platform wmontowano drzwi przesuwne, dzięki czemu nie było już możliwości wsiadania i wysiadania podczas jazdy. Pierwsze doczepy podtypu b 1.43 zostały wycofane w 1928 roku ze względu na zaawansowany wiek. Pojawiły się także nowe tramwaje serii C, E i F, które w razie potrzeby były łączone także z wagonami typu B.