Warunki Warunki obozowe były złe. Regulaminu nie podawano do wiadomości osadzonych, a wpajano go biciem i szykanami w trakcie pobytu. Stosowano ścieżki zdrowia wokół budynku, kopniaki, bicie kijami i kolbami karabinowymi. W wyniku tego więźniowie byli posiniaczeni, istniały przypadki gnicia i ropienia głębokich ran, odchodzenia ciała od kości. Panował ponadto głód. Na racje żywnościowe składały się: śniadanie i kolacja (pół kilograma chleba) oraz obiad (miska "zupy" z wody i płatków ziemniaków, brukwi oraz buraków pastewnych). Więźniowie byli nielegalnie dokarmiani przez miejscową ludność w drodze do i z pracy. Podczas tych przemarszów osoby nienadążające były bite kijami i szczute psami. Więźniowie spali na słomianych barłogach, jednak również w nocy dochodziło do szykan i bicia, np. na wartowni.
Były przypadki mordowania ludzi zaraz po przybyciu do obozu. Taki los spotkał m.in. Stanisława Krysiewicza, który został aresztowany 22 sierpnia 1941 w Dzierżążni i przywieziony do Gralewa bez oka, które wybił mu batem konwojent, strażnik Lidtke. Na placu obozowym był długotrwale bity pasami rzemiennymi i gryziony przez psy. Mimo tego nadal żył i leżał nieprzytomny przez kilka godzin.