W okresie dojrzewania zaczyna ono coraz lepiej rozumieć swoje położenie, rozpoznając w osobie ojca tomakava (obcego, outsidera), tracącego przywileje wychowawcze na rzecz brata matki (kadugu), postrzeganego przez Trobriandczyków jako jego najbliższy męski krewny.

Aby zobrazować formę władzy politycznej w społeczności trobriandzkiej, Malinowski posługuje się planem wioski Omarakany, stanowiącej w swoim kształcie rzeczywiste odzwierciedlenie tej hierarchii: dwóch szeregów domów, koncentrycznie układających się w pierścienie otaczające obszerny plac pośrodku wsi i przedzielone rodzajem ulicy. Zewnętrzny pierścień złożony jest z domów mieszkalnych, wewnętrzny stanowi zbiór budynków funkcjonujących jako składy żywności do przechowywania taytu (odmiany yamu stanowiącej główne pożywienie mieszkańców Wysp Trobrianda), natomiast pośrodku placu w centralnej części wsi mieści się chata i spichrz na yam stanowiące własność wodza. Zdaniem Malinowskiego owa „charakterystyczna symetria w rozplanowaniu wsi” odpowiada „określonemu schematowi socjologicznemu”, wedle którego na wewnętrznym placu (stanowiącym swoiste tabu) odbywa się życie publiczne i obrzędowe społeczności lokalnej. Z kolei ulica wiodąca pomiędzy dwoma pierścieniami budynków stanowi arenę codziennych towarzyskich interakcji między mieszkańcami wsi (sferę profanum).