Skonfiskowali wszystkie zapasy towarów takich jak tytoń, oliwa z oliwek, rodzynki czy jedwab i wywieźli je do swoich krajów.
Laird Archer, który pracował dla amerykańskiej agencji pomocowej i przebywał w Atenach, kiedy Niemcy wkroczyli do miasta 27 kwietnia 1941 roku, zanotował w swoim dzienniku:
Bezrobocie wzrosło do ekstremalnego poziomu, podczas gdy na grecki rząd kolaboracyjny okupanci nałożyli duże daniny w celu utrzymania sił okupacyjnych. Okupowana Grecja została obciążona nie tylko kosztami okupacji armii niemieckiej i włoskiej, ale także wydatkami na projekty wojskowe państw Osi we wschodniej części Morza Śródziemnego. W przeciwieństwie do pozostałych krajów okupowanych, których wydatki utrzymywały się poziomie zbliżonym do środków przeznaczanych na obronności przed inwazją państw Osi, wielkość danin Grecji w latach 1941–1942 sięgała 113,7% lokalnego dochodu narodowego.
Jeszcze bardziej zaostrzając ten problem, siły alianckie przeprowadziły pełną blokadę morską Grecji, aby osłabić wysiłki militarne państw Osi w tym regionie. Odcięło to cały dotychczasowy import do Grecji, w tym żywności.