Z drugiej strony na zwierzę bliskie ostatniemu wspólnemu przodkowi kogii i kaszalota zaproponowano niewielkiego późnomioceńskiego Acrophyseter z Peru, co wskazywałoby na żywiących się chwytaną zdobyczą przodków Physeteroidea przypominających inne zębowce, chwytających walenie, morskie ptaki i płetwonogie. Jednakże opisany przez Laberta i innych rodzaj liczy sobie wedle ich oszacowań około 6 milionów lat, a na pewno nie więcej niż 12. Pomimo że autorzy widzą w nim takson bardziej bazalny od kladu kaszalot + kogia, odkrywano także inne stare skamieniałości waleni spokrewnionych z kogią. 7,5 miliona lat liczą sobie szczątki panamskiej Nanokogia isthmia, a jej najbliższa krewna Praekogia cedrosensis żyła 6 milionów lat temu w Baja California. Z miocenu pochodził też Thalassocetus antwerpiensis opisany na początku XX wieku przez Abela. W późnym miocenie w wodach obecnego Peru żyła Scaphokogia cochlearis. W pliocenie żyła Aprixokogia kelloggi.
Oba współczesne gatunki kogii oddzieliły się od siebie w plejstocenie.