Udało mu się pozyskać marszałka dworu Mikołaja, Cezara Pirandoliego, który miał podać swemu panu truciznę w potrawie. Pech chciał, że Pirandoli zachorował tego dnia, gdy miał otruć swego pana. Przypuszczając, że sam się otruł, wyznał wszystko Mikołajowi i Fryderykowi Gonzadze. Ariostiemu udało się zbiec, Pirandoliego zaś powieszono.
Małżeństwo z Eleonorą Aragońską thumb|Medalion przedstawiający Herkulesa I i Eleonorę Związki z Neapolem i konieczność szukania sojuszników przeciw Wenecji skłoniły Herkulesa w następnym roku do podjęcia starań o rękę córki Ferrante Neapolitańskiego, Eleonory. W 1472 roku papież Sykstus IV unieważnił jej zrękowiny z bratem Galeazza Sforzy i Eleonora była znowu wolna. W czerwcu 1473 roku Herkules wysłał do Neapolu braci Zygmunta i Alberta w towarzystwie możnych ferraryjskich. 3 lipca Eleonora na czele 50-osobowego orszaku wjechała do Ferrary. Następnego dnia w katedrze ferraryjskiej odbył się ślub książęcej pary. Uroczystości trwały osiem dni.