Zabezpieczyłoby to nie tylko państwo, ale także zjednoczoną Jerozolimę.
Założenia Plan, który zaproponował rządowi w 1967 roku, był postrzegany ówcześnie jako kompromis pomiędzy maksymalistycznym podejściem z bezpiecznymi granicami, a umiarkowanym podejściem z uwzględnieniem kwestii palestyńskiej i relacji z Jordanią.
W swoim planie Allon zawarł następujące postulaty:
Jordan zachodnią granicą Izraela, Wschodnia Jerozolima ma zostać zasiedlona przez Żydów i włączona do reszty miasta, kwestia uchodźców musi zostać rozwiązana z udziałem podmiotów międzynarodowych, stworzenie dwóch pasów bezpieczeństwa na zachód od Jordanu o szerokości 10–15 km w głąb Zachodniego Brzegu, jeden od Bejt Sze’an po oś drogi Jerozolima-Jerycho, drugi od Morza Martwego do Ejn Gedi (ok. 40% Zachodniego Brzegu). Obszary te miałby natychmiast podlegać zasiedleniu dzięki budowie osiedli, które stanowiłby jednocześnie punkty obserwacyjne i obronne, w rejonie Jerycha utworzono by pas łączący Jordanię z pozostałymi, niezasiedlonymi przez Izrael obszarami Zachodniego Brzegu. Tereny te stałyby się częścią Jordanii, a Palestyńczycy tam mieszkający otrzymaliby jordańskie obywatelstwo, Strefa Gazy powinna zostać włączona do Izraela, bez zamieszkujących ją arabskich mieszkańców.