Malowanie thumb|Sylwetka „Nicolò Zeno” w standardowym kamuflażu z 1943 roku (białe pola z gwiazdką są nieznane) Początkowo okręty włoskie były malowane w części nadwodnej na kolor jasnoszary z ciemnoszarym pokładem. Od 1938 roku na kadłubie namalowano czerwone litery identyfikacyjne ZE. Na początku wojny latem 1940 roku na pokład na dziobie naniesiono biało-czerwone skośne pasy dla identyfikacji z powietrza. W październiku 1941 roku „Nicolò Zeno” został jako pierwszy niszczyciel tego typu pomalowany w barwy kamuflujące – był to czterokolorowy eksperymentalny kamuflaż Claudus, opracowany przez malarza marynistę Rodolfa Claudusa (brudnobiały, ciemnoszaroniebieski, jasnoochrowy, czarny), naniesiony symetrycznie z obu burt. W 1942 roku przemalowano go w nowy kamuflaż w standardowych kolorach, składający się z kontrastowych ciemnoszarych plam na popielatoszarym podkładzie. Na „Nicolò Zeno” ciemnoszare plamy miały formę ostrych trójkątów i wielokątów i nie stosowano brudnobiałych krańców kadłuba.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Nicolò Zeno (1928) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.