Na północy Ameryki Południowej występuje drugi z podgatunków wydrówki rudawej. Zamieszkuje on bowiem wschodnią Kolumbię, Wenezuelę i północny zachód Gujany. Podgatunek nominatywny z kolei cieszy się większym zasięgiem występowania. Sięga bowiem od południowego wschodu Peru, mianowicie regionu Madre de Dios, i wschodniej Boliwii przez Brazylię południowo-wschodnią i południową, Paragwaj i Urugwaj do wschodniej Argentyny, sięgając aż prowincji Buenos Aires.

Ekologia thumb|left|Wydrówka rudawa najczęściej zasiedla tereny wilgotne, ale się do nich nie ogranicza Zwierzę to zasiedla różnorodne siedliska, aczkolwiek zwykle związane z wodą. Nie jest niemniej aż tak wodnym zwierzęciem jak japok, najlepiej przystosowany do życia w wodzie z wszystkich torbaczy. Siedliskiem wydrówki rudawej są wilgotne sawanny w otoczeniu lasu, gdzie torbacze te przebywają w okolicy wody, ale także wilgotne lasy wzdłuż cieków wodnych, wilgotne tereny trawiaste i zadrzewione sawanny. To pierwsze siedlisko zajmuje ona zwykle na północnym skraju swego zasięgu występowania, podczas gdy pozostałe raczej na południu od południowej Brazylii przez Urugwaj do środkowej Argentyny. Spotyka się ją na terenach trawiastych, umiarkowanych pampach, bagniskach i terenach przybrzeżnych od Argentyny do Paragwaju. Zasiedla także przejściowe zadrzewione sawanny Chaco.