Osobno wydawano „Urzędowy Wykaz Czasopism Wydawanych w Rzeczypospolitej Polskiej”, a od 1931 roku także „Urzędowy Wykaz Czasopism Nowych, Wznowionych i Zawieszonych, Wydawanych w Rzeczypospolitej Polskiej”.

Do 1939 roku powstały także m.in.: Bibliografia historii polskiej Ludwika Finkla, Bibliografia prawnicza polska XIX i XX w. Adolfa Suligowskiego, Bibliografia bibliografii polskiej Wiktora Hahna czy Literatura polska Gabriela Korbuta.

Jan Muszkowski w Towarzystwie Naukowym Warszawskim tworzył w okresie międzywojennym retrospektywną bibliografię polską XX wieku za lata 1901–1925, jego 120 000 kart do planowanej publikacji spłonęło w czasie powstania warszawskiego.

Po II wojnie światowej Od 1 stycznia 1949 roku redakcja „Przewodnika Bibliograficznego” zaprzestała ogłaszania poloników zagranicznych ze względu na niekompletność materiału. Prace nad Bibliografią Polską kontynuował syn Karola, Stanisław Estreicher oraz jego wnuk Karol Estreicher. Kazimierz Piekarski zajął się bibliografią polską XVI wieku.