Pod koniec XIV rozpoczęto odbudowę, w XV wieku ukończono prace nad nowym korpusem nawowym, a na miejscu dawnych, wysokich wież, wzniesiono dwie ośmiokątne konstrukcje o znacznie niższej wysokości, które w 1488 roku przykryto ołowianymi dachami.
Architektura Świątynia trójnawowa, o układzie halowym. Najstarszą częścią jest zachowana romańska kruchta wraz z dolnymi części wież, wzniesiona ze skał gipsowych pochodzących ze wzgórza w Lüneburgu. Kruchtę przykrywa sklepienie krzyżowe. Do fasady dostawiona jest kaplica św. Szczepana z 1353 roku, która przysłoniła zachowany romański portal wejściowy, chroniąc go jednocześnie przed warunkami atmosferycznymi. Zarówno korpus nawowy, jak i prezbiterium, ma długość czterech przęseł. Ich wygląd wzorowano na lüneburskich kościołach: św. Jana i św. Michała. Pierwotnie dwie części kościoła były oddzielone za pomocą lektorium. W korpusie nawowym okna zgrupowano po dwa między przyporami. Salowe prezbiterium zakończone jest wieloboczną absydą.