Wyposażenie Najstarszym elementem wyposażenia jest brązowa chrzcielnica z 1367 roku. Ołtarz główny, poświęcony Matce Bożej, powstał ok. 1430 roku, przypisywany jest Lewinowi Snitkerowi. W środkowej części znajduje się rzeźba Madonny z Dzieciątkiem oraz figury apostołów i świętych ustawione w niszach. Zewnętrzna dekoracja skrzydeł nie zachowała się. Stalle pochodzą z lat 1486–1487, liczą 54 miejsca siedzące i są największe w północnych Niemczech. Mosiężny żyrandol pochodzi z roku 1664, a witraże z herbami ufundował w 1673 roku książę Brunszwiku-Lüneburga Jerzy Wilhelm. Neogotycka ambona pochodzi z XIX wieku.
Trójmanuałowe organy wykonało w latach 2011–2012 przedsiębiorstwo Alexander Schuke Potsdam Orgelbau, ich budowa wzorowana była na barokowych organach z kościoła Świętego Krzyża w Suhl. Składają się z 3088 piszczałek zgrupowanych w 45 głosów; zainstalowano je w neogotyckim prospekcie wybudowanym w 1867 roku przez warsztat .