Szczególnie istotne dla Czechosłowacji było wzmocnienie lotnictwa, będącego najsłabszym elementem jej obrony, co zaowocowało transferem kilku samolotów przez rumuńską przestrzeń powietrzną, mimo protestów Polski w Bukareszcie. Obawy przed radziecką interwencją wyrażano także w Turcji, uznając, że Moskwa mogłaby wykorzystać sytuację do szerzenia rewolucji. ZSRR dążył do uzyskania wpływu na rozwiązanie konfliktu, by dołączyć do grona decydujących o losach Europy mocarstw. Idealnym scenariuszem dla ZSRR był konflikt Niemiec z zachodnimi mocarstwami, który osłabiłby obie strony i wzmocnił jego pozycję. Mimo deklarowanej gotowości do pomocy Czechosłowacji, brak zaufania ze strony Wielkiej Brytanii i Francji uniemożliwił współpracę z Moskwą.
Bez względu na polityczne plany i oczekiwania Związku Radzieckiego, deklaracja wsparcia militarnego dla Czechosłowacji oraz obietnice dostaw sprzętu znacząco wzmocniły pozycję komunistów w społeczeństwie. Po raz pierwszy, w kluczowym momencie dla Republiki Czeskiej, jej obrona przed zewnętrznym zagrożeniem zbiegła się z interesami i strategią ZSRR, Międzynarodówki Komunistycznej oraz Komunistycznej Partii Czechosłowacji.