W latach 1945–1947 odbywał służbę wojskową, w której stworzył orkiestrę wojskową (Wojska Polskiego w Warszawie; był w niej kapelmistrzem).
W roku 1947 ożenił się z Ireną z domu Bajtel i zamieszkał w Siemianowicach Śląskich. W latach 1947–1956 kierował Reprezentacyjnym Zespołem Instrumentalnym Wojewódzkiego Domu Kultury w Katowicach, współpracował z wieloma orkiestrami górniczymi (komponował dla nich utwory). Utwory Podobińskiego były grane w radiu katowickim. Dla audycji radiowej Wesołej Czelodki (najpopularniejszej na Śląsku) opracował 600 śląskich pieśni i tańców ludowych na różne zespoły instrumentalne (współpracował w tym czasie z redakcjami Polskiego Radia). Komponował muzykę rozrywkową, aranżował utwory dla różnych orkiestr: akordeonowej, mandolinowej, dętej i zespołów instrumentalnych oraz małe formy dla solistów i chóru. W latach 1948–1955 studiował na wydziale Teorii Kompozycji i Dyrygentury w klasie prof. Jana Galwasa na Akademii Muzycznej w Katowicach, następnie był w niej wykładowcą w latach 1961–1980.