Ulemowie lojalni sułtanowi awansowali na wyższe stanowiska.
Niemająca precedensu w Imperium kampania propagandowa mająca na celu uzyskanie szerokiego poparcia ludności ukazywała sułtana jako władcę stanowczego i oświeconego. W kontraście do tego ukazywana była degeneracja janczarów, zwłaszcza w porównaniu do nowoczesnej armii egipskiej przysłanej przez Muhammada Alego do tłumienia greckiego powstania.
Zimą 1825 roku i wiosną 1826 odbyły się spotkania i konsultacje z doradcami na których sformułowano strategię reform, aby być przygotowanym, gdy przyjdzie dogodny moment na ich realizację. Aga janczarów (Mehmed Celaleddin Ağa) oraz inni ważni oficerowie zostali przekonani do akceptacji reformatorskich planów sułtana. Następnie sułtan zebrał podpisy od najwyższych urzędników na oświadczeniu o poparciu reform.
28 i 29 maja 1826 roku w wyniku miernych działań janczarskich w trakcie kampanii w Grecji wydał dekret, który ożywiał ideę armii Nızam-ı Cedid, nowa armia miała jednak nosić nową nazwę . Do nowego korpusu skierowanych miało zostać po 150 janczarów z każdego batalionu.