Pozostałości majątku stanowiły też własność kolejnego Rosjanina, adwokata Cwietowa z Łunnej, co najmniej do 1928 r.

Pałac w Jabłonowie Pomyślane z rozmachem założenie pałacowe powstało w zasadniczej mierze ok. 1748 - 1753. Projektant nie jest znany. W kolejnych latach kontynuowano prace przy ogrodzie i urządzaniu wnętrz, a także planowano budowę z funduszy księcia miasteczka, z ratuszem i dwoma kościołami (rzymskokatolicką „farą” i świątynią greckokatolicką dla ojców bazylianów). Najwcześniejsza informacja pochodzi z r. 1749, kiedy to Jabłonowski przybył do swej nowo wznoszonej rezydencji „kędy pałac stawiano wspaniały i wygodny, w ślicznym położeniu”<ref</ref>. W 1752 r. książę kupował w Gdańsku i Królewcu obrazy, meble, zegary i obicia do wystroju.

Zespół pałacowo–ogrodowy z towarzyszącą mu we frontowej części kaplicą dworską i w planach sprzężony z miasteczkiem został założony na osi północ–południe, w barokowym układzie „miedzy dziedzińcem a ogrodem”. Dostęp do rezydencji zapewniały dwie bramy, od zachodu tzw. „Grodzieńska” i od południa – główna, na osi pałacu, zwana „Wołpińską” (od strony miasteczka Wołpa). Parterowy, zapewne murowany pałac został malowniczo usytuowany na szczycie skarpy zakola Niemna (ob. starorzecza).