W pamięci zbiorowej Radźendra I zapisał się jako wielki mecenas kultury. Stał za budową wielu świątyń. Dokończył równocześnie zainicjowane przez swojego ojca wznoszenie wspomnianej już świątyni Bryhadiśwary w Tańdźawurze. Hojnie wspierał także szkolnictwo. Za jego panowania otwarto na przykład sanskrycką szkołę w Ennayiram. Dwór monarszy stał się dzięki niezwykle szczodrym darom z państwowego skarbca prężnym ośrodkiem poetyckim. Tworzone na nim były utwory o różnorodnej tematyce. Powstawały zatem teksty dewocyjne, pochwalne, opiewające dokonania władcy, jak również dzieła osadzone w szerszej tamilskiej kulturze. Nie bez znaczenia były tutaj erudycja, jak i zainteresowania literackie samego monarchy, który właśnie dzięki temu znany jest jako pandita Chola.
Ostatnie lata życia oraz śmierć W ostatnich latach życia w zasadzie przestał zajmować się sprawami państwa, oddając władzę najstarszemu ze swoich synów. Zmarł w 1044 w Brahmadesam, położonym we współczesnym dystrykcie Tiruvannamalai w stanie Tamilnadu.