Według historyczki Barbary Poloczkowej początki tradycji motywów koronkowych w Koniakowie są związane z wprowadzeniem powszechnego obowiązku szkolnego w Austrii, w roku 1869, w związku z czym wprowadzono edukację zarówno dla chłopców, jak i dla dziewcząt w tym i w zakresie m.in. robót ręcznych. „Naukę robót ręcznych rozpoczynano w drugim oddziale, a więc w okresie, kiedy dziewczynki miały już około 10 lat. Koronowanie przychodziło jeszcze później gdy uczennice osiągały 11–12 lat. Przez cały rok uczyły się umiejętności podstawowych: robienia łańcuszka, półsłupków i słupków. Szło to opornie, gdyż uczennice nie były z techniką szydełkowania obznajomione, rzadko spotykały się z tego typu pracą w swym otoczeniu. W następnych latach nauki szkolnej dziewczęta robiły tyły czepców z szydełkowej grubej siatki, ostatnim zaś etapem nauki, dla najzdolniejszych było robienie z najcieńszych nici naczółków do czepców; wymagało to już precyzji, artyzmu i inwencji”.