Ważnym etapem przemian ulicy Głębokiej był wiek XVIII i okres panowania cesarza Józefa II Habsburga, który zdawał sobie sprawę z wagi szlaków handlowych (transport m.in. miedzi i ołowiu) prowadzących z Moraw do Polski i z Węgier na Śląsk. Cesarz chcąc zwiększyć jakość szlaku nakazał wytyczyć nową drogę nazwaną cesarską, co miało ulicę Głęboka, która wraz z pozostałą częścią traktu została zbudowana z czterech warstw tłucznia i miała zapewniać przejezdność przez cały rok.
W 1789 roku w Cieszynie wybuchł pożar, który zniszczył prawie całe miasto (ogółem 276 budynków). Odbudowę miasta nadzorował Urząd Gubernialny w Brnie, w osobie Karla Jacobiego d’Eckholma. Jego zadaniem było oszacowanie strat, opracowanie planu modernizacji miasta i przygotowanie projektów budynków użyteczności publicznej oraz cieszyńskich świątyń. Efektem tego był plan Geometrischer Grundriss der stadt Teschen, który miał skutkować poszerzeniem ulic, w tym Głębokiej na szerokość od 10 do 12 metrów i odbudowę za pomocą trwałych materiałów, co odzwierciedliło decyzję władz Gubernium Śląsko-Morawskiego, które zarządziły budowę domów wyłącznie murowanych i wybrukowaniem Głębokiej kamieniem rzecznym (wcześniej ulice Cieszyna były wyłożone drewnem).