Propaganda wojenna thumb|Zachowanie wojsk niemieckich w Belgii było intensywnie wykorzystywane w propagandzie Stanów Zjednoczonych w celu zbudowania poparcia społecznego dla amerykańskiej interwencji Jeśli chodzi o opisy niemieckich okrucieństw w brytyjskiej prasie, historyczka Nicoletta Gullace pisze, zgadzając się z innymi badaczami, takimi jak Susan Kingsley Kent, że „inwazja na Belgię, z jej bardzo realnym cierpieniem, została jednak przedstawiona w wysoce stylizowany sposób, który skupiał się na perwersyjnych atakach seksualnych, brutalnych okaleczeniach i drastycznych opisach wykorzystywania dzieci, często wątpliwej prawdziwości”. W Wielkiej Brytanii wielu publicystów propagowało te historie na własną rękę. Na przykład popularny pisarz William Le Queux określił armię niemiecką jako „jeden wielki gang Kuby Rozpruwacza” i opisał szczegółowo wydarzenia takie jak powieszenie nago i okaleczenie guwernantki, przebicie bagnetem małego dziecka czy „krzyki umierających kobiet”, zgwałconych i „straszliwie okaleczonych” przez niemieckich żołnierzy, oskarżając ich o obcinanie rąk, stóp lub piersi swoich ofiar.