Rekruterzy armii brytyjskiej zgłaszali problemy z wyjaśnianiem genezy wojny w kategoriach prawnych.
W miarę postępu niemieckich działań w Belgii, brytyjskie gazety zaczęły publikować artykuły o zbrodniach wojennych. Brytyjska prasa, zarówno „wysokiej jakości”, jak i tabloidowa, wykazywała mniejsze zainteresowanie „niekończącym się spisem skradzionego mienia i zarekwirowanych dóbr”, który stanowił większość oficjalnych belgijskich raportów. Zamiast tego brytyjską prasę zalewały relacje o gwałtach i brutalnych okaleczeniach. Intelektualny dyskurs na temat „skrawków papieru” mieszał się następnie z bardziej drastycznymi alegoriami przedstawiającymi Belgię jako brutalnie traktowaną kobietę, czego przykładem były karykatury Louisa Raemaekersa, którego prace były szeroko rozpowszechniane także w USA.