Część prasy, np. redaktor „The Times” Edward Tyas Cook, wyraziła obawy, że przypadkowe historie, z których kilka okazało się całkowitymi falsyfikacjami, osłabią siłę propagandy i apelowali o bardziej racjonalne podejście. Prasa niemiecka i amerykańska zakwestionowała prawdziwość wielu historii, a fakt, że British Press Bureau nie cenzurowało tych opowieści, postawił brytyjski rząd w trudnej sytuacji. Ostatecznie w grudniu 1914 roku został powołany Komitet Bryce’a w celu przeprowadzenia dochodzenia. Bryce’a uznano za osobę wysoce odpowiednią do kierowania tymi działaniami ze względu na jego przedwojenne proniemieckie nastawienie i dobrą reputację w Stanach Zjednoczonych, gdzie pełnił funkcję ambasadora Wielkiej Brytanii, a także ze względu na jego wiedzę prawniczą.
thumb|left|„Pamiętaj Belgię” – amerykański plakat propagandowy z czasów I wojny światowej Działania śledcze komisji ograniczały się do wcześniej zarejestrowanych zeznań i zostały skrytykowane przez wielu autorów, chociaż późniejsi śledczy uznali, że ich wnioski zostały w znacznym stopniu uzasadnione, a większość wątpliwych twierdzeń została odrzucona.