W pierwszym okresie istnienia rynek cieszyński otaczały parterowe, drewniane domy, które wraz z czasem przebudowywano dobudowując im piętra oraz drewniane podcienia. Wiele zmian, które zaszły w zabudowie rynku oraz miasta, były wymuszone pożarami, z których największe miały miejsce w roku: 1552, 1720 i 1789.
Po pierwszym pożarze z 1552 roku powstawały murowane, piętrowe, renesansowe kamienice, których fasady były zwieńczone attykami, a część ich drewnianych podcieni była wraz z upływem czas była zastępowana przez murowane z dwoma arkadami w przyziemiu i piętrem zwieńczonym attyką, otaczały plac z trzech stron. Czwarty południowy bok Rynku zamykał ratusz i kramy kupieckie. Zmiany w architekturze budynków przyrynkowych był efektem kolejnych pożarów z roku 1720 i 1789 oraz w efekcie zmian stylu architektonicznego – z renesansowego na barokowy (po pożarze roku 1720) uzupełnianego przez elementy rokokowe, jak i klasycyzujące (po pożarze z roku 1789). Po tym ostatnim pożarze zostały zamurowane podcienia we wschodniej pierzei. Na przełomie XIX i XX w. w obrębie Rynku wystawiono kilka budowli użyteczności publicznej (budynek poczty i hotel), co dopełniło obrazu Rynku, który w tej formie przetrwał do czasów obecnych.