Według lokalnej legendy, podczas mszy konsekracyjnej miało dojść do cudu liturgicznego. W chwili podniesienia hostii, na znajdujący się na ołtarzu korporał miały spaść krople krwi. Korporał ten został następnie wysłany do Watykanu, skąd już nigdy nie powrócił. Z tego powodu kościół stał się miejscem licznych pielgrzymek, które odbywały się ku czci krwi Jezusa.

Zgodnie z przywilejem nadawczym, ratusz w mieście określano mianem domu kupieckiego. Mieściły się w nim składy kupieckie, co nadawało mu funkcję handlową, ale pełnił również rolę siedziby rady i ławy miejskiej. W mieście znajdowały się także „budy” szewskie, którymi obudowany był ratusz, a także waga miejska oraz łaźnia, z których dochody przeznaczone były na rzecz zwierzchnika miasta. Dochód z młyna dzielono po równo – połowa przypadała zwierzchnikowi, a druga połowa sołtysowi, który sprawował sądy i pobierał część dochodów z opłat sądowych. Biskup zdecydowanie ograniczył władzę samorządu miejskiego, przez co każda decyzja podejmowana przez władze miasta wymagała zgody biskupa lub sołtysa. Mieszkańcy miasta głównie zajmowali się rolnictwem. W XV wieku, nazwa wsi Schoneflys, położonej obok miasta, została oficjalnie zastąpiona nazwą Strowangen.