Zła sytuacja gospodarcza miasta w XV wieku była dodatkowo pogarszana licznymi klęskami i wojnami. Po śmierci Henryka Sorboma, nowym biskupem warmińskim został Henryk IV, który uznał miasto za zbędne i powodujące straty. Według A. Sorca, nowy biskup chciał zlikwidować miasto. Rada miejska została przez niego zaskarżona w Kurii Rzymskiej o alienację dóbr kościelnych, ponieważ uważał, że miasto bezprawnie posiadało swoje tereny. Twierdził, że dokument lokacyjny nie zawierał wymaganej pieczęci kapituły, co unieważniało ważność lokacji. W odpowiedzi, Rzym wyznaczył biskupa Vogelsanga jako sędziego do rozstrzygnięcia sprawy. W wyniku tego, w 1406 roku wydano wyrok, na mocy którego miasto miało utracić prawa miejskie oraz wszystkie swoje przywileje. Mimo to, do realizacji tego wyroku nie doszło, a w tym samym roku biskup warmiński przywrócił miastu wszystkie prawa. Dokładny powód tej decyzji nie jest znany, jednak historycy wskazują, że mogła to być wynikająca z trudnej sytuacji politycznej konieczność unikania wewnętrznych sporów. Zgodnie z opinią V. Röhricha oraz innych historyków, biskup spotkał się także z silnym sprzeciwem ze strony ludności miasta, a także mógł uzyskać korzyści majątkowe w zamian za anulowanie decyzji. Biskup zarezerwował jednak miejsce w mieście na budowę dworu dla przedstawicieli władzy zwierzchniej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Bisztynka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.