Albert Wojciechowski (ur. 19 września 1910 w osadzie Omulew, gm. Rzekuń, zm. 5 lutego 1968 w Starej Miłosnej) – żołnierz wojny obronnej 1939 roku, porucznik kawalerii, szwoleżer, I Wicemistrz Polski z 1938 roku w dyscyplinie jeździeckiej WKKW, instruktor i sędzia jeździectwa, działacz sportowy i społeczny. Życiorys Albert Wojciechowski był synem Aleksandra i Eufemii z d. Jaworowskiej, pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Jelita. Jego pradziadek Marcin Wojciechowski (pocztowiec i założyciel Wojciechowic koło Ostrołęki) oraz syn Marcina, Adam Wojciechowski, walczyli w powstaniu styczniowym.

W 1914 roku wywieziony został z rodzicami do Charkowa, gdzie rozpoczął naukę w szkole rosyjskiej. Jego ojciec pracował w fabryce zbrojeniowej Liwszyca jako tokarz. W 1919 roku powrócił z rodzicami do Polski i rozpoczął naukę w Gimnazjum w Ostrołęce, które przekształciło się w Państwowe Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce. W 1929 roku otrzymał świadectwo maturalne. W latach 1927–1929 odbył praktykę brakarza w tartaku „Narew”. Rodzice w okresie międzywojennym prowadzili Parowy Tartak „Omulew”.