W latach 1929–1930 odbył ochotniczą służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy w Grudziądzu, a praktykę – w 33 Pułku Piechoty w Łomży w stopniu plutonowy-podchorąży. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, które przerwał, wybrawszy kawalerię. W 1933 roku ukończył z wyróżnieniem w stopniu ppor. Szkołę Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu i został przydzielony do 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich w Starogardzie Gdańskim. W 1935 roku awansował do stopnia porucznika i objął dowództwo 3 szwadronu, a następnie szwadronu szkolnego. W latach 1936–1937 ukończył Kurs Instruktorów Jazdy. Odnosił sukcesy w jeździectwie – w 1936 roku zajął III miejsce na Mistrzostwach Militarii w Łucku, a w 1938 zdobył tytuł I Wicemistrza Polski w WKKW na koniu Ali Bej II. Taką samą liczbę punktów uzyskał wtedy rtm. Jan Mossakowski na Aldonie Czamarze i jemu przyznano tytuł Mistrza Polski za lepszy wynik w skokach przez przeszkody. W tej dyscyplinie Wojciechowski był kandydatem do reprezentacji olimpijskiej na Helsinki 1940 roku.