Pisano o nim: Kochał ludzi, ale największą miłością darzył konie oraz Skromny, uczynny, koleżeński, ofiarny działacz i wzorowy wychowawca młodzieży, wielki miłośnik sportu jeździeckiego.
Był jednym z założycieli Ośrodka Jeździeckiego Stara Miłosna koło Warszawy. Tam zginął 5 lutego 1968 roku, trenując konia Duplikat dla syna Bohdana, który był brązowym medalistą Mistrzostw Polski Juniorów w WKKW w 1967 roku i reprezentantem Polski juniorów. Miał na tym koniu jechać na Mistrzostwa Europy.
Był mężem Stefanii z d. Kamionek. Mieli dwóch synów: Marka (ur. 1949) i Bohdana (ur. 1951). Był związany z Ostrołęką i Warszawą. Spoczął, pochowany z honorami wojskowymi, na Cmentarzu Bródnowskim (kwatera 98 B).
Osiągnięcia sportowe w 1938 roku tytuł I Wicemistrza Polski w Czempionacie Konia Wierzchowego na Ali Beju II w Bydgoszczy III miejsce w Konnych Mistrzostwach Wojska Polskiego (Militarii) w Łucku przygotowana przez niego ekipa zdobyła I miejsce w Konnej Brygadzie Pomorskiej ekipa ta zajęła też I miejsce w ujeżdżaniu we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego
Medale i odznaczenia Krzyż Walecznych – 26 września 1939 roku Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”